Na biciklu kroz mongolske stepe, tajge i pustinje. • vreme: 17. avgust – 16. septembar 2009. • dužina: oko 2200km, od toga oko 1500km na biciklima • džingeri: – Bojan Dulejan, Vršac / Jovan Eraković – Jone, Beograd … … Opširnije
Kad čovek prošlogodišnju potragu za uranijumom zameni potragom za vodom, u polu-pustinji, jedino što može da očekuje je avantura. Tako, posle Moskve, Pekinga i Ulan-Batora, propelerac lokalne avio-kompanije nebom nosi grupu geologa u pravcu Bayankhongora, centra istoimene oblasti u jugozapadnom … Opširnije
Čak ni svojim najboljim dijelom Ulanbator ne može uz bok jednako siromašnim prijestolnicama trećeg svijeta. Iako i Lima, ili Džakarta, primjerice, imaju užasavajuće četvrti, gore od onih naselja gerova s oboda Ulanbatora, ondje se, bar u djelićima, nazire i raskoš … Opširnije
U restoranu Moderni nomad, u Ulanbatoru, gdje smo pojeli svoj prvi obrok u Mongoliji, stajala je velika parola čiji ćemo pravi smisao shvatiti tek kasnije: Meso je za ljude, povrće za životinje! I doista, puna dva tjedna koliko smo proveli … Opširnije
Ulan Bator je čvor kojim je sve u Mnogoliji uvezano, i bilo je nezbežno da i mi, makar na kratko, budemo deo njegovog prepleta. Na aerodromu Džingis Kan Na biciklu kroz mongolske stepe, tajge i pustinje • vreme: 17. … Opširnije
Dolazak u grad suočava došljake sa pomalo zaboravljenim prizorima. Nekoliko blokova betonskih zgrada, kao izniklih iz beskraja ravne tundre. Potom, dok voz lagano klizi šinama, veliki okrugli šatori, ponegde okruženi polu rashodovanim automobilima, čija je proizvodnja davno prestala. Ljudi pored … Opširnije